Saturday, March 8, 2008

பிள்ளைத்தமிழ்

அழைக்கும் வேலைக்காரியிடம்
தாவும் குழந்தை
பார்ப்பதில்லை
சாதியும் பணமும்
தண்ணீரில் விளையாட சம்மதம்
குளிக்கச் சம்மதமில்லை
எங்கள் வீட்டு பாப்பாவுக்கு
ஒழுங்கற்றே இருந்தாலும்
அழகாய்த் தெரிகிறது
குழந்தை இருக்கும் வீடு
-ஜெ.நம்பிராஜன்

Saturday, February 23, 2008

காலம்

காலத்தைத் துரத்தித் தோல்வியுறுவதே

காலத்தின் கட்டாயம் போலும்

எது எப்படி இருப்பினும்

காலம் காலம் தாழ்த்தாது

தன் கடமையைச் செய்து விடுகிறது

காலத்தைக் கைப்பற்றுவதை விட

காலத்துடன் பயணிப்பதே எளிதாயிருக்கிறது

இருப்பினும்...

இழந்த நாட்களின் வலியிலும்

நிகழும் நாட்களின் பயத்திலும்

வரும் நாட்களின் கனவிலுமே

காலம் பெரும்பாலும் கழிந்து விடுகிறது

-ஜெ.நம்பிராஜன்

தப்பு

தப்பாமல் அவ்வப்போது
தப்புகள் செய்திருக்கிறேன் நான்
சிறு வயதில் செய்த தப்புகள்
சிரிக்க வைக்கும்
இப்போது நினைத்தாலும்
அப்போது செய்த தப்புகள்
வேடிக்கையாக செய்தவை
வேண்டுமென்றே பல தப்புகள்
இப்போதும் செய்கிறேன்
தப்புத்தப்பாக தப்பு செய்து
அகப்பட்ட தருணங்களும் உண்டு
அப்போதெல்லாம்
தப்பு செய்யக் கூடாது
என்று தோன்றியதே இல்லை
தப்புத் தப்பாக
தப்பு செய்யக்கூடாது
என்று மட்டுமே தோன்றியது
-ஜெ.நம்பிராஜன்

Thursday, February 7, 2008

முத்தம்

குழந்தையின் உதடுகளில்
எறும்பு கடித்தது போன்ற
பழுத்த உதடுகள் உனக்கு
இதழ் குவித்துப் பேசுகையில்
இதழ்களின் பாதைகளில்
பயணப்படும் என் மனது
இதழ்களின் இடைவெளியில்
இறுக்கப் பட்டிருந்தது
என் உயிர் மூச்சு
இன்னும் கனத்துக் கிடக்கிறது
நெஞ்சில்...
விட்டுப் பிரிகையில்
வெகு கவனமாக
எச்சில் படாமல்
நீ கொடுத்த
அந்த சம்பிரதாய முத்தம்
-ஜெ.நம்பிராஜன்

குழந்தைப்பாட்டு

முயற்சி
சிணுங்குகிறது
கை கால்களை ஆட்டுகிறது
பிறகு அழுகிறது
எதுவும் நடவாத போது
தொட்டிலில் இருந்து
தானே இறங்குகிறது
குழந்தை
கண்ணாமூச்சி
முழுவதும் மறையாமல்
கொஞ்சம் தெரியும்படி
ஒளிய வேண்டியிருக்கிறது
குழந்தைகளுடன்
கண்ணாமூச்சி விளையாடுகையில்

-ஜெ.நம்பிராஜன்

Thursday, January 24, 2008

ஊடலுக்குப் பின்...

அழுது கொண்டிருந்தாய் நீ
அமர்ந்திருந்தேன் நான்
கொஞ்சகொஞ்சமாய்
கண்ணீரோடு 'நீ' வழிந்தோட
கண்ணீரில் 'நான்' கரைந்தோட
என்னைத் தொலைத்த நான்
உன்னை மறந்த நீ என
நாமானோம் நாம்.
-ஜெ.நம்பிராஜன்

Wednesday, January 9, 2008

அறியாத வயது

பள்ளி செல்லும் வழியில்
பழுதடைந்து நின்றது பேருந்து
வயல்வெளிச் சாலையில்
இறங்கி நின்ற மழலைகள்
பள்ளியை மறந்து பரவசமாயினர்
குயில்களின் கூவலோடு சேர்ந்தது
குழந்தைகள் குரல்
குழந்தைப் பருவம் தொலைத்த
நடுத்தர வயது ஆசிரியை
எரிச்சலோடு சொன்னாள்
"டோண்ட் டாக்".
-ஜெ.நம்பிராஜன்